Badanie polega na oznaczeniu przeciwciał klasy IgM skierowanych przeciwko antygenom krętków z rodzaju Borrelia w surowicy krwi. Jest wykorzystywane w serologicznej diagnostyce wczesnej fazy boreliozy, zwłaszcza u pacjentów z objawami klinicznymi wskazującymi na zakażenie lub w przypadkach nietypowego przebiegu choroby.

Przeciwciała IgM pojawiają się zwykle po 3–4 tygodniach od zakażenia, dlatego wynik ujemny – przy braku objawów i odpowiednim czasie od możliwego kontaktu z patogenem – zazwyczaj wyklucza boreliozę. Z kolei wynik dodatni wymaga potwierdzenia testem immunoblot (Western blot), aby potwierdzić lub wykluczyć zakażenie.